เรื่องแปลก(s)ของดอกไม้ริมทาง

posted on 20 Dec 2005 03:00 by shiny

แปลกที่หายจ้อย..น่ะซิคะ วีรกรรมครั้งหนึ่งในชีวิตฉัน

ช่าง รูปยังอยู่นี่หว่า

เป็นเรื่องแปลก ที่ดูเหมือนว่าเราจะไปเที่ยวงานได้อย่างสนุก ก็ตอนที่หมดโอกาสไปแล้วนั่นเอง

(เมื่อก่อนไปก็ไม่มีเพื่อน ตอนนี้มีเพื่อนแล้วแต่ไปไม่ได้)

เป็นเรื่องแปลก ที่ในบรรดาเรื่องที่อยากทำมากมาย ก่ายกอง มหาศาล มโหฬาร...ไม่ใช่ล่ะ

แทบจะไม่มีเรื่องที่จำเป็นต้องทำจริงๆเลย(คือไม่ทำเอ็งก็ไม่ตาย แต่ไม่รับประกันนะว่าจะไม่เฉาตาย)

ขณะที่ในบรรดาเรื่องที่ต้องทำที่มหาศาลซะยิ่งกว่า ดันหาเรื่องที่อยากทำแทบไม่มี(มันน่าเบื่อทู๊กอย่าง)

เป็นเรื่องแปลก ที่สิ่งเดียวที่อยากได้มากจริงๆ จะเป็นสิ่งเดียวที่ไม่มีทางได้มาเลย ไม่ก็ได้มายากสุดๆ(คนรวยมักจะต้องอยากได้อะไรที่เงินมันซื้อไม่ได้เสมอ)

เป็นเรื่องแปลก ที่บางครั้งก่อนจะทำกิจกรรมอะไรซักอย่างเราจะรู้สึกไม่อยากทำ แต่พอทำเสร็จแล้วเรากลับรู้สึกดี(เวลาไปเรียนเทควันโด้อ่ะ ไม่อยากไปเลย ขี้เกียจ แต่พอเสร็จแล้วก็รู้สึกดี)

เป็นเรื่องแปลก ที่ในชีวิตคนคนหนึ่ง ใครบางคน อาจเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง และการพบกันก็เป็นจุดเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต

และก็แปลกเหมือนกัน ที่สำหรับคนอีกคนหนึ่ง คนคนนั้น เป็นได้แค่ดอกไม้ริมทาง และการพบกันก็เป็นได้แค่เศษเสี้ยวของความทรงจำ

โปรดอย่ามองข้ามฉันไปเลย

โปรดชื่นชมดอกไม้ริมทางดอกนี้ซักครู่

โปรดจงดอมดมดอกไม้ริมทางดอกนี้ให้ชื่นใจ

โปรดเด็ดดอกไม้ริมทางดอกนี้ติดมือไป

แม้มันจะทำให้ฉันต้องเหี่ยวเฉาและตายไปในเวลาอันสั้น

แต่มันก็ยืดเวลาที่ฉันจะได้อยู่กับเธอ

และเธอก็จะชื่นชนฉันได้นานมากขึ้น

แม้สักนิดก็ยังดี

......

ถ้าอย่างนั้น เธออยู่ของเธอตรงนั้น

แล้วเดี๋ยวฉันก็จะนั่งชื่นชมเธอตรงนี้

ดีกว่าไหม?

ตัวเอง

เป็นศูนย์กลางของโลก

ศูนย์กลางของจักรวาล

จักรวาลของเรา

มองจากตัวเอง เราจะเห็นทุกๆทิศเท่ากัน

มีบนล่างซ้ายขวาหน้าหลัง เฉียงเหนือเฉียงใต้เฉียงบนเฉียงล่าง

ตัวเราเอง จึงอยู่ตรงกลาง

โคจรไปในเส้นทางของตัวเอง ที่ตัวเองเลือก โดยอาจมีแรงดึงดูดจากคนรอบข้าง

คนรอบข้างโคจรไป รอบๆเราบ้าง รอบๆคนอื่นๆบ้าง

อาจจะได้รับอิทธิพลจากเราบ้าง

เราเดินอยู่บนเส้นทางของตัวเอง

เราอาจจะถางทางนั้นขึ้นเอง

หรืออาจจะเป็นทางที่คนอื่นเคยเดินมาก่อน

แต่เป็นทางที่เราได้เลือกเดินเอง

บนเส้นทางเหล่านั้น

มีดอกไม้ริมทาง

สวยบ้าง ไม่สวยบ้าง ขี้เหร่บ้าง ดีบ้างไม่ดีบ้าง บางดอกกัดได้อีกตะหาก

เราไม่ทันรู้ตัวว่า ดอกไม้ริมทางเหล่านั้นก็เป็นคน

ดอกไม้ริมทางเหล่านั้นคือคนอื่นๆ ที่กำลังเดินไปตามเส้นทางของพวกเขา

บ้างเราพบเจอ บ้างเราเชยชม

แล้วเดินผ่านเลยมา

บ้างเราเด็ดติดมือมา

บ้าง...เราตัดสินใจเดินไปด้วยกัน

รู้ไหมว่าในดอกไม้ริมทาง มีเมล็ด

เมล็ดอะไร?

ไม่รู้?

อาจเป็นความรัก

อาจเป็นความเกลียด

อาจเป็นมิตรภาพ

อาจเป็นศัตรู

จะเดินผ่านเลยดอกไม้ริมทางเหล่านั้นไป

หรือจะหยุดแล้วค้นหาเมล็ดนั้นก็สุดแต่ใจเรา

หากอยากพบเมล็ดที่ดีก็ต้องเสี่ยงกับการพบเมล็ดที่ไม่ดี

แต่ก็เป็นทางเดียวที่จะได้พบเมล็ดในดอกไม้ริมทาง

วันนี้

คุณหยุดเชยชมดอกไม้ริมทาง

และทำความรู้จักกับเธอหรือยัง?

7 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ดอกไม้เหรอ... ฟังดูน่าสงสารยังไงก็ไม่รู้...

#1 By Alto, เคโมะแมวเหมียวขนสีเขียว on 2005-12-20 03:49

เพิ่มเติมที่ว่าทำไมถึงน่าสงสาร...

เพราะดอกไม้มันไม่มีขา มันไปไหนตามใจของมันเองไม่ได้ มันเป็นได้แค่ตัวเลือกที่ให้ใครต่อใครมาเชยชม, เด็ดมัน, หรือไม่ก็ค้นหาเมล็ดจากตัวมันไปเท่านั้น

มันไม่มีสิทธิอะไรมากไปกว่านั้นเลย...

#2 By Alto, เคโมะแมวเหมียวขนสีเขียว on 2005-12-20 03:54

เราไม่ทันรู้ตัวว่า ดอกไม้ริมทางเหล่านั้นก็เป็นคน<<<ย้ำแล้วนะเนี่ย เราเห็นเป็นดอกไม้ เรานึกว่าเป็นดอกไม้ แต่มันเป็นคนตะหาก

#3 By shiny on 2005-12-20 04:12

เยี่ยมมมม

ศูนย์กลางของจักรวาล สำหรับคนหนึ่งคน ก็คือตัวเอง
เราเกิดมาเพื่อตัวเอง
สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างก็เพื่อตัวเราเอง
อะไรล่ะ คือสิ่งสำคัญต่อตัวเรา
อาจเป็นชีวิต
อาจเป็นทายาท
อาจเป็นจุดหมาย
อาจเป็นเจตนารมณ์
อาจเป็นคนๆนึง

อาจเป็นอะไรก็ได้

สิ่งที่คนเรามีอยู่ในมือ มักเป็นสิ่งที่มากเกินไป ไม่จำเป็นต้องมีมากขนาดนั้น แต่สิ่งที่ไม่ได้อยู่ในมือ มักเป็นของที่ต้องการ
เหมือนมีของพันอย่าง แจกคนพันคน ได้อย่างละคน บางคนอาจต้องการของหลายอย่าง บางคนอาจต้องการของอย่างเดียว แต่คนเราเลือกไม่ได้ สิ่งที่ต้องการที่สุด 1 ชิ้น มีโอกาสเพียง 0.1% ที่จะลงมาที่มือของเรา
ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด คือสิ่งที่เรียกว่าพรสวรรค์ และชะตากรรม

และอยากบอกว่า
ดอกไม้มีความสุขของดอกไม้ ต้นไม้มีความสุขของต้นไม้ มีคนที่อยากเป็นอย่างต้นไม้อยู่ตรงนี้ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และถึงจะมีต้นไม้ที่อยากเป็นอย่างคน ก็ไม่มีทาง

เราได้แต่ปรับตัวไปตามสิ่งที่เราเป็น ใกล้เคียงกับสิ่งที่เราชอบ แล้วมีความสุขกับบางสิ่งบางอย่างที่เราทำได้
เหมือนต้นไม้ที่มีความสุขเมื่อตัวมันเองได้แพร่พันธ์ตัวมันออกไปทั่วแผ่นดิน

เราไม่มีหน้าที่ไปตัดสินว่าใครมีความสุขหรือไม่ จากสภาพของตัวเราเอง ความเป็นเราอาจเป็นสิ่งที่ไม่มีความสุขในสายตาคนอื่น
มีคนที่มีความสุขกับการเป็นทาส
มีคนที่มีความสุขกับการไม่ต้องเดินไปไหน
มีคนที่มีความสุขกับการได้อยู่เฉยๆ นอนหลับไปไม่ต้องมีชีวิต
มีคนที่มีความสุขกับการถูกเชยชมชั่วครู่
มีคนที่มีความสุขกับสิ่งที่เราไม่เข้าใจ

คน ยังมีขนาดนี้
สิ่งมีชีวิต ที่เราไม่เข้าใจ จะมีความสุขแบบที่เราไม่เข้าใจไม่ได้งั้นหรือ

#4 By ไทน่า หมาป่าตัวเขียว on 2005-12-20 04:23

คนเรามักหาแต่อะไรไกลตัว ลืมมองตัวเองและมองข้างๆไป
ทำให้ยิ่งต้องแข่งขันและแก่งแย่งกัน....
คิดว่านะ

#5 By เหอ on 2005-12-20 08:04

อุ....

ได้เจอดอกไม้ที่เห็นแล้วรู้สึกสะดุดใจก็เยอะ แต่ก็ไม่กล้าที่จะค้นหาเมล็ดเพราะกลัวจะทำใจไม่ได้ถ้าเจอเมล็ดที่ตรงข้ามกับที่หวัง

#6 By Yuuki on 2005-12-20 16:48

เราไม่ใช่ดอกไม้ เป็นก้อนหิน ไม่ต้องหยุดมองหรือเก็บขึ้นมาดมก็ได้ ตามชายหาดมีถมไป(...)

นอกจากทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องแล้วยังเป็นพวกมีชีวิตได้ด้วยสัญชาตญาณล้วนๆอีกต่างหาก
(สมองมีหรือไม่นั้น ตายไปแล้วค่อยแคะดูละกัน = =")

เฮ้ อัลโต้ เขาเปรียบเทียบให้ได้ฟีล อย่าทำลายบรรยากาศสิยะ...

#7 By taishi on 2005-12-20 19:20