วันที่พร่าเลือน

posted on 18 May 2006 22:53 by shiny

ท้องฟ้า
เมฆขาว
ใบไม้ กิ่งไม้
ต้นไม้
แสงอาทิตย์
โลกที่พร่าเลือน
ความจริงที่เลือนลาง
อะไรจริง อะไรไม่จริง
ไม่เห็นสำคัญ
เราอยู่นี่แล้ว อยู่นี่แล้ว
เพียงเงยหน้าก็ลืมทุกสิ่งรอบข้าง
มีแต่เพียงสีเขียวสีฟ้า และแสงสว่างเป็นประกาย

ฤดูหนาวจบซักที
ฤดูหนาวที่ยาวนาน จบซักที
เริ่มมีความอบอุ่นในแสงแดด
เริ่มมีแมลงบินว่อน(นี่ล่ะที่ไม่สุนทรีย์เอาซะเลย)
มีเสียงนก
มีดอกไม้
เราจะได้มีชีวิตอีกครั้ง
ซักที

พระจันทร์
แสงจันทร์
เป็นแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์
เมื่อยามตะวันสัมผัสจันทรา
ดวงจันทร์จึงฉายแสงให้โลกได้เห็น
แต่ตะวันกลับค่อยๆเบือนหน้าหนี
ค่อยๆมองไปทางอื่นวันละน้อย
ในที่สุดตะวันก็ไม่มองดูดวงจันทร์
ดวงจันทร์จึงไม่อาจฉายแสงได้อย่างเคย
เพียงแต่แอบร้องไห้ในความมืด ที่ตะวันมีรักอื่น
จนกระทั่งคืนต่อไป
ที่ตะวันค่อยๆหันมาเช็คน้ำตาให้กับเธออีกครั้ง
วนเวียนไป...

(ตะวัน:นี่หาว่าฉันหลายใจเหรอ..)

อยากรู้ อยากรู้มานาน
ว่าการที่คนคนนึงไม่มีใคร
เป็นเพราะสังคมไม่เปิดโอกาสให้เขา
หรือเพราะเขาไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสังคม
สังคมตอบว่าเขาไม่ยอมปรับตัว
คนคนนั้นตอบว่าสังคมไม่ยอมเปิดโอกาส
หนทางแก้คือพบกันครึ่งทาง
แต่ในความเป็นจริง
ใครบ้าง ทำได้
หากอีกฝ่ายไม่ยินยอม

คนสำคัญ
คนไม่สำคัญ
คนที่เห็นคุณค่าของตัวเอง ให้ความสำคัญกับตัวเอง
ตัวเองจึงเป็นคนสำคัญ
คนที่ไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง อยากให้คนอื่นมาให้ความสำคัญกับตน
กลับไม่อาจเป็นคนสำคัญ
คนที่แคร์คนอื่น สนใจว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไร
คนที่แคร์ตัวเอง สนใจว่าคนอื่นคิดกับตัวเองยังไง
คนที่สนใจคนอื่น สนใจความรู้สึกของคนอื่น
คนที่ทำเป็นสนใจคนอื่น สนใจว่าคนอื่นทำอะไร

อะไรก็ไม่รู้ว่ะ อันสุดท้ายเนี่ย

6 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ อันสุดท้ายอะ
แต่ก็ชอบนะ

#1 By เหอ on 2006-05-18 22:59

มีคนที่สนใจว่าคนอื่น ทำอะไร
เพราะไม่รู้ว่าคนอื่นกำลังรู้สึกยังไง

หรือจะให้ถามว่า กำลังคิดอะไรอยู่ จะได้ตรงประเด็น
หรือคนอื่น คิดว่า
คนๆนั้นจะรู้ว่าคนอื่นรู้สึกยังไง

โดยที่คนอื่นๆ ไม่พูดอะไรกับคนๆนั้นเลย

จะสนใจ หรือทำเป็นสนใจ
สุดท้ายแล้วมันก็คือความอยากรู้

คิดว่าคนเราสามารถจะสังเกตทุกอย่างได้โดยที่ไม่ต้องบอกอะไรเลย
อย่างงั้นน่ะเหรอ ต้องการให้ทำแบบนั้นให้ได้ใช่มั้ย
ต้องสนใจความรู้สึกคนอื่น ไม่สนใจความรู้สึกของตัวเอง ต้องการแบบนั้นใช่มั้ย

ตัวเองมีค่าต่อตัวเอง
มันก็เป็นแค่คุณค่าต่อตัวเอง เพื่อที่จะอยู่เพื่อตัวเอง

ตัวเองมีค่าต่อคนอื่น
มันคือคุณค่าของตัวเอง ที่จะอยู่เพื่อคนอื่นได้ด้วย
อยากให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองสำคัญ
เพราะอยากให้ตัวเองมีค่ากับคนอื่น

การมีค่าต่อตัวเอง ไม่ได้หมายความว่าทำให้ตัวเองมีค่าต่อคนอื่นได้
คนที่มีค่าต่อทั้งตัวเองและคนอื่นจึงจะดีกว่า
ไม่ใช่เหรอ

หรือคิดว่าการมีค่าต่อคนอื่น คือสิ่งที่ไม่จำเป็น?

#2 By ไทน่า หมาป่าตัวเขียว on 2006-05-19 00:33

อ่านบทแรกแล้วนึกถึง ดร.แนช a beautiful mind

#3 By Galgard on 2006-05-19 00:41

ชอบอันสุดท้ายอ่ะ อ่านรอบแรกอ่านแล้วอึนๆนิดๆ แต่อ่านอีกรอบก็เข้าใจ
ดีค่ะ

#4 By ต.แตง on 2006-05-19 05:07

อ่านแล้ว นึกถึงเพลง here come the sun อารมณ์คล้ายๆกันเลย

#5 By ม่อน on 2006-05-20 11:07

ผมคิดว่ามันจะดีกว่านะครับ ถ้าคนที่เห็นคุณค่าของตัวเองคือ "คนอื่น" ที่ไม่ใช่ "ตัวเรา"

ถ้าเป็นแค่ตัวเรา เราจะวัดคุณค่ายังไงก็ได้ จะเข้าข้างหรือดูถูกตัวเองยังไงก็ได้

ผมว่านั่นไม่ใช่คุณค่าหรอกครับ

แต่ถ้าเป็นคุณค่าที่คนอื่นเห็น นั่นคือคุณค่าจริงๆ ที่ทำให้คนเรายืนหยัดสู้ต่อไปได้

โดยที่เราจะได้รู้สึกตัวว่า เราไม่ได้สู้อยู่เพียงลำพังอีกต่อไป

แต่ถ้าไม่มีใครเห็นว่าตัวเรามีคุณค่าต่อใครๆ ไม่ว่าเราจะยกยอเติมแต่งว่าตัวข้ามีค่ามากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

ถ้าเห็นค่า ก็ไม่อาจเลี่ยงได้ที่จะถูกคาดหวัง และถ้าถูกคาดหวัง ก็จงทำให้ได้อย่างที่คาดหวังในทางที่ถูกที่ควร

เพราะบางคน อาจจะมีความหวังในเรื่องบางเรื่องแค่นั้นก็ได้

มีจุดมุ่งหมายหรือยัง? หรือยังล่องลอยเรื่อยเปื่อยไปอย่างไร้ความหมายอยู่ ?

#6 By คนจรที่เดินผ่านมาแถวนี้ (203.150.135.5 /192.168.1.159) on 2006-05-23 17:42