ใบไม้เปลี่ยนสี

posted on 20 Nov 2006 03:56 by shiny

ยังจำได้ไหม?


ใบไม้เปลี่ยนสี

ราวลุกไหม้เป็นเพลิงแดงฉาน

แล้วพลันหล่นร่วงหายวับไปดั่งขี้เถ้า


เลือดสีแดงสด

ไหลนองแล้วแห้งกรังติดเป็นคราบ

ถูกสายฝนสายน้ำชะล้างหายไปสิ้น

**********

ความทรงจำไร้สีสัน

ภาพเหล่านั้นมันปรากฎขึ้นที่ไหนกันนะ?

ก่อกำเนิด เติบโต เบ่งบานงดงาม แล้วร่วงโรย

มลายหายไป เพื่อสิ่งใหม่กำเนิดมาไม่รู้จบสิ้น

จุดจบของวินาทีหนึ่ง และจุดเริ่มต้นของวินาทีถัดไปอยู่ที่ไหนกัน?

ความอมตะที่ไม่เที่ยงแท้

ไม่มีสิ่งใดสูญหาย มีแต่เปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งอื่นใด

การเปลี่ยนแปลงนั้นหรือเปล่าคือจุดจบ?

การเปลี่ยนแปลงนั้นหรือเปล่าคือจุดเริ่มต้น?

การกำเนิดขึ้นคือจุดเริ่มต้นหรือเปล่า?

ความตายใช่จุดจบหรือไม่?

ถ้าอย่างนั้นชีวิตคือสิ่งใดกัน?

เลือดเนื้อต่างประกอบด้วยธาตุต่างชนิด

กระดูกผิวหนังล้วนสสารไร้ชีวา

ทั้งสิ้นแล้วเพียงวัตถุดิบ

ใยจึงขยับเคลื่อนไหว?

เหตุใดจึงดิ้นรน?

ทำไมจึงกลัวความตาย?

สิ่งใดกันที่เสียไปเมื่อสิ้นลม?

เมื่อเลือดเนื้อกระดูกยังอยู่ครบครัน

ใยขยับเคลื่อนไหวไม่ได้อีก?

ชีวิตคือสิ่งใดกัน?

ใบไม้หลากร้อย ล้วนต่างสีสัน

ต่างเวลาต่างเปลี่ยนสีไปจากเดิม

ต่างผลิบาน ต่างร่วงโรย

ต่างอะไรกับคน?

++++++++++++

ไม่ชอบบล๊อคที่แล้ว

แต่เพ้ออะไรเนี่ย

แต่นะ สมัยที่เขียนบล๊อคนู้น

(ข้อความที่เป็นสีๆข้างบนลอกมาจากบล๊อคเก่า)

รู้สึกว่าเขียนได้มีพลังกว่าตอนนี้เยอะเลย ไม่เชื่อลองกลับไปอ่านดูสิ

(กลับไปอ่านแล้วก็เม้นท์เข้านา)

ขอบคุณครับ

==================

คำถามเหล่านั้น จริงหรือที่ต้องการคำตอบ?

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ในความคิดเรานะ เวลาน่ะเป็นสิ่งที่มีอำนาจที่สุดเลย ต่อให้แสงสว่างอย่างไร ถึงเวลามันก็ต้องดับ ความมืดยามราตรี ถึงเช้ามันก็หายไป แต่ถ้าอะไรจะอยู่คู่กาลเวลา... คงจะเป็นชีวิต.... เมื่อบรรพบุรุษตายไป ลูกหลานก็จะสืบสานต่อ (ไมรอนกร๊าก!!~~)

#1 By sheik on 2006-11-20 04:16

ฮืม..........น่าคิด

#2 By adrenaline_junkie72 on 2006-11-20 04:36

จะต้องการรึไม่
คำถามก็ควรมีคำตอบ
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการไม่รู้

คนบางคนยึดเอาร่างกายเป็นตัวตน แท้จริงตัวตนไม่ได้อยู่ในร่างกาย
ความตายเป็นการทำให้ตัวตนของเราไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
อาจเป็นสวรรค์ นรก หรือไม่มีซักที่
เพราะไม่รู้ถึงได้กลัวตาย

สุดท้ายแล้วมันคือลำดับความสำคัญ ตัวตนคือตัวเองย่อมเป็นสิ่งสำคัญ
ถ้ามีชีวิตอยู่ ต้องมีโอกาสได้ทำอะไรๆแน่ๆ แต่ตายไปแล้ว ไม่รู้จะทำอะไรได้อีกรึเปล่า อาจจะได้ อาจจะไม่ได้

ชีวิตมีการสืบทอดไปยังลูกหลาน มนุษย์มีการสืบทอดความรู้ นั่นคือความพยายามในการดิ้นรนเพื่อรักษาตัวตนของตัวเอง ให้ยาวนานที่สุดเท่าที่จะทำได้
สคิปติก เอ็กซิสแตนเชียลลิสต์ อ่านระหว่างบรรทัด อ่านนาน (แต่ไม่เอามาคิดต่อ เดี๋ยวสมองบุบ กรักๆๆ)
เอนทรี่ที่แล้วเราว่าจับใจดีนะ (ความจริงไชนี่ก็เขียนอะไรกระแทกใจอยู่แล้วล่ะ) ที่เทียบระหว่างเมื่อก่อนกับเดี๋ยวนี้นี่ เทียบความรั่วเหรอ (ฮา)

#4 By Galgard on 2006-11-20 08:31

นี่เช่ นะ ยืมไอเดล มันเล่น สองนาที เพราะงั้นตรูพล่ามและ เวลาน้อย นอกนั้นไปอ่าน ทางเมล์
เราไปตั้งค่า บ้า อะไรไว้ไม่รู้ แต่ ตอนนี้ส่ง ได้แล้ว

บางที การไม่รับรู้ มันก็ดีที่สุดนะ ถ้า รู้แล้วทุกข์ ก็ไม่สมควร จะรู้หรอก

อ่านบลอคแกแล้ว ได้หลายแง่คิดนะ มองโลก หลายมุมดี

รักแกมากๆ ดีใจโครตที่ได้รู้จักแกนะ

#5 By delphyos on 2006-11-20 17:50

คำตอบล้วนอยู่ในการมีตัวตน

#6 By ,,† ZéLé † DevilZ †,, on 2006-11-20 21:16

ไม่ต้องการหรอก คำถามอื่นน่าปวดหัวกว่าเยอะ (ว่าเข้านั่น)

ขยับได้เพราะอะไร ขยับไม่ได้เพราะอะไร ไม่สำคัญเท่าขยับได้แล้วจะทำยังไง ขยับไม่ได้แล้วจะทำยังไง มากกว่าล่ะมั้ง (แถมขยับได้แล้วยังมีแต่ปัญหาๆๆ และปัญหาตามมา)

คิดอะไรแปลกๆ อีกแล้วตู...

#7 By Zakuro on 2006-11-21 01:31

ฉันมีหน้าที่ทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุดในที่ตรงนี้ ฉันไม่มีหน้าที่ต้องโศกเศร้ากับอดีตที่ผ่านไป และกลัดกลุ้มกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง......

.......คือเธอ ชีวิต

คิดถึงวีวี่จังเลยแฮะ กับอารมณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเจ้าตัว

#8 By Lullaby-nocturne (ลู) on 2006-11-21 19:21

ไม่ต้องการคำตอบหมดนั่นแหละ :)

อันที่จริงต้องบอกวว่า ไม่มีน่ะ ดีแล้ว ไม่ต้องไปหามัน

อะไรบางอย่างในโลก ไม่มีวันบรรลุได้

#9 By Temp Nightflare on 2006-11-30 00:27