[COMIC]This light I see
posted on 12 Jan 2007 03:40 by shinyไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไรดีแฮะ..ชื่อนี้คล้ายๆจะเข้า(ไม่เกี่ยวกับตัวเพลงแต่อย่างใด....)
นี่เป็น คอมิคที่อยู่ดีๆก็เขียน แบบว่า อยู่ดีๆก็ปิ๊งขึ้นมา สำหรับช่วงสี่-ห้าหน้าแรก แต่ที่เหลือต้องมาต่อให้จบเอง
นี่เป็นครั้งแรก ที่ได้เขียนโดยเอา"ข้างใน"ออกมาให้เห็นกัน
ข้างในใจของผมนี่แหละ
คำเตือน1:อาจดูเข้าใจยาก ถ้าไม่เข้าใจแนะนำว่าอย่าพยายามทำความเข้าใจเลย คนเขียนเองก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเหมือนกัน
คำเตือน2:ภาษาอังกฤษล้วนครับ แต่ไม่ยากหรอก แต่จะใบ้แดกกันไปซะส่วนมาก
เชิญทัศนา












ถ้าถามว่า ตั้งใจจะสื่ออะไร?
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ
ที่รู้คือช่วงแรกๆนั่น มันเกิดจากอาการเวลาผมอารมณ์ไม่ดี ผสมนอนไม่พอ
คืออาการ"ไม่อยากเห็นอะไรอีกแล้ว" เกลียดแสง กลัวที่กว้างที่คนเยอะ
เห็นโลกแล้วตาลาย ไม่อยากเห็น เมื่อวานมีผสมโรง เจ็บตาอีกตะหาก
วันนี้ยิ่งไปกันใหญ่เลย อยากควักลูกตาออกมาเลยล่ะ
บางครั้ง รู้สึกเกลียดโลกนี้ครับ
บอกตรงๆว่าในหน้าสามนั่น ที่เห็นขีดยึกๆยือๆ จนบัดนี้มองแล้วก็ยังเหนื่อยลูกตา
วาดโดยใส่ความรู้สึกคงเป็นแบบนี้
ถ้าแรงกว่านี้อาจจะมองไม่ได้ ตอนวาดเสร็จแรกๆมองไม่ได้ครับ
ที่จริงช่องนั้นผมคิดอยู่นาน(ตอนแรกเป็นลานโล่งๆไม่มีอะไรเลย)ว่าจะวาดยังไงดี ให้เห็นว่าโลกของผมมันน่าเกลียด ชวนเวียนหัวขนาดไหน
มันพูดยาก ภาพที่ผมเห็นเป็นปกติดีทุกอย่าง
แต่ผมรู้สึกแย่บ่อยๆ ไม่อยากมอง เห็นแล้วเวียนหัว ไม่ชอบ
แสงก็จ้าเกินไป รายละเอียดก็มากเกินไป
ในที่สุดก็เลยออกมาแบบนั้น
ถ้าให้เดา เด็กผู้หญิงที่ออกมาก็คือการมองโลกในแง่ดี
เด็กคนนี้ ที่มีฉากกระโดด ส่วนนึงเพราะผมอยากให้แสดงท่าทางที่โลดโผนซักหน่อย
และการกระโดดก็เป็นแอ๊คชั่นที่มีพลังที่สุดแล้ว
ส่วนเรื่องลงพื้นได้ไง...อย่าถามเลย
ที่ว่า ด้วยแสงนี้เท่านั้น ที่ทำให้เห็นสิ่งสวยงามได้ ก็เพราะมองโลกในแง่ดีแบบเด็กๆ
จิตใจบริสุทธิ์ และไม่ได้เห็นโลกแบบเดียวกับคนแรก
เลยเป็นอย่างนั้น แต่ที่เด็กคนแรกยิ้มออกมา และบอกว่าดีแล้ว
ก็เพราะยังอยากที่จะมองโลกด้วยสายตาไร้เดียงสาแบบนั้นน่ะซิ(มั้ง)
ส่วนผู้ชายที่ออกมา คือเสียงเตือน ค่อนไปทางจิตใต้สำนึก คือเวลาเหนื่อยจะบอกให้พัก เวลาขี้เกียจ จะบอกให้ลุก หลับหูหลับตาเดินก็บอกให้ลืมตานั่นไง
ที่รอบสองออกมาพร้อมความมืดเพราะผมต้องการอยู่ในความมืด เพื่อให้สงบใจลง
คิดว่าเป็นเรื่องปกติ คนเราเวลาสงบใจ คือนั่งร้องไห้จนหลับกันไปข้างหนึ่ง
บางที ก็ร้องไปหนักๆ หลบในที่มืด แล้วร้องไห้ จนกว่าจะสงบลง
Piecing Light, Comforting Darkness
น่ากลัวจะเป็นธีมนี้กระมัง หมอนี่น่ะ
ทีแรกคิดไม่ออกนะเนี่ย....พอมาเขียนแล้วก็พออธิบายได้แฮะ
อ้อ ส่วนกำแพงนั่น ตั้งใจจะให้เป็นต้นไม้เลื้อยพันกันแน่น แต่มันยากชะมัดเลยน่ะ ยิ่งขี้เกียจซอยรายละเอียดแบบนั้นด้วย
รบกวนติชม อ่าน(ดู)แล้วได้อะไร ก็บอกกล่าวกันนะครับ
ขอบคุณครับ

*
#1 By +++วีจัง AGG+++ on 2007-01-12 08:21