รักแปลว่า...อย่าเกลียดตัวเอง
posted on 04 Jun 2007 15:42 by shinyอย่ากระแดะเอามาต่อกันนะ...มันมีสองเรื่อง
คราวก่อนติดกวนตีนไปหน่อย
ในแท็คข้อสุดท้าย ถามว่า
LOVE MEANS...
หลังจากเห็นท่านอื่นๆที่ตอบกันดีๆ
ก็เลยอยากตอบดีๆมั่ง
อย่างริก ที่ตอบว่าเป็นการให้และรับอย่างเท่าเทียม
หรือเนียวที่โคตรแนวเลย
"รักคือการรับ ไม่ใช่การให้"
(แต่สรุปมันก็ทั้งให้ทั้งรับอยู่ดีแหละเนียว...)
(ขัดกะความคิดแม่ยายสุดๆ แต่เนียวรู้ไรมั้ย?)
(จริงๆแล้วมันโคตรจริงเลย)
(ทำไมอ่ะเหรอ? จำเรื่องเก่าได้มั้ย?)
(เพราะแม่ยาย"ไม่รัก"มัน แม่ยายถึงไม่"รับ"รักและความหวังดีอื่นๆของมัน)
(แล้วตอนนี้ เพราะแม่ยายรักโบ๊ตหรอก แม่ยายถึง"รับ"อะไรหลายๆอย่างจากโบ๊ต)
(งี้แล้ว..รัก ไม่ใช่การ"รับ" แล้วจะเป็นอะไรอ่ะ..)
แต่ว่าสำหรับไชนี่
ถ้าถามกันจริงๆ
รัก คือความรู้สึกอย่างหนึ่ง
ก็เท่านั้น
แล้วก็เป็นความรู้สึกฝ่ายเดียว
ไม่ใช่"เรื่องของ"คนสองคน หรืออะไรเลย
ไม่เชื่อลอง
ถ้าจับไชนี่มัดติดกะเก้าอี้ไม่ให้กระดุกกระดิก
ผูกตา ปิดปาก อุดหู ขังในห้องมืด
พูดกะใครได้มะ? ไปเกี่ยวกะใครได้มะ?
ไปให้ ไปห่วง ไปเข้าใจใครได้มะ?
แต่ถามจริง?
รักใครได้มั้ย?
(กรณีที่รู้จักคนอื่นแล้วนะเคอะ ไม่ใช่เกิดมาก็จับยัดห้อง)
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
จะนั่งอยู่ในนั้น แล้วคิดถึงใครต่อใคร
มันก็คือรักอยู่ไม่ใช่เหรอ
รัก ถ้าเป็นคำกริยาก็หมายถึงการรัก
หมายถึงการมีความรู้สึกรัก...ต่อ..อะไรก็ช่างเหอะ
รักไม่ใช่การกอดการจูบ ไม่ใช่การให้อะไรใครซักหน่อย
พูดง่ายๆคือ มันเป็นกริยาที่ต้องการกรรม
ที่ทำด้วยหัวใจ
ก็...อะไรเทือกนี้ล่ะมั้ง
ส่วนการให้การรับ การบลาๆๆ
มันก็คือผลของความรักนั่นแหละ
ดอกไม้จะเหี่ยวมันก็เป็นดอกไม้
รักมันจะถูกตอบแทนรึเปล่ามันก็รัก
ปัญหามันอยู่ที่จะทำยังไงกับรักเท่านั้นแหละ
จบ....มั้ย
ขอฝากเรื่องน่าสนใจ
http://deltadrive.exteen.com/20070601/entry-1
เขาบอกว่า "อย่าเป็นโรคเกลียดตัวเอง"
แอบเห็นว่าตัวเองเข้าข่ายหลายข้อ
แต่มีคนเข้าข่ายยิ่งกว่า
เข้าข่ายจนน่าเกลียด จนคนรอบข้างอยากจะพาลเกลียดไปตามๆกัน
ตัวเองยังรักไม่ได้ แล้วจะรอให้ใครมารักหรือ?
ที่จริงไชนี่คิดว่าพอเข้าใจ
ว่าการรักษาพวกเกลียดตัวเองทางหนึ่ง
คือการได้รับความรักจากใครสักคน
ไชนี่เคยคิดว่าถ้ายอมรักคนคนนั้น อาจจะทำให้เขาดีขึ้น
("สงสาร"เต็มๆ รักแบบนั้น ใครๆก็คงทราบว่าไปไม่รอด)
แล้วมันก็ไม่เวิร์ค
เมื่อบุคคลดังกล่าวไม่จับมือที่ยื่นให้แล้วปีนขึ้นมาจากเหว
ดันพาลจะลากคนช่วยลงไปตายด้วยกัน
ไม่เอาด้วยนะคะ
ดังนั้นตอนนี้ไชนี่เลยเข้าใจใหม่
เข้าใจว่า
"คนที่ช่วยตัวเองได้ในที่สุดมีแต่ตัวเอง"
"คนเราจะขึ้นมาจากเหวหรือตกลงไปเป็นปัญหาของคนคนนั้น"
"ต่อให้คนทั้งโลกรวมหัวกันช่วย"
"ก็ช่วยไม่ได้หรอกถ้าคนคนนั้นไม่อยากถูกช่วย"
...ก็เท่านั้น...
ส่วนอันล่างโคตรเห็นด้วยเลยกับท่อน "คนที่ช่วยตัวเองได้ในที่สุดมีแต่ตัวเอง" แต่ก็เพราะงี้เลยยังอดหงุดหงิดตัวเองในบางช็อตไม่ได้วุ้ย orz ...อยากหายขาดจากโรคนี้จัง
#1 By Kuro Noire on 2007-06-04 16:34