BLACK SKY R(A)ISE ME BLUE

ทำให้ร่างกายอบอุ่นเอาไว้นะ
ใจเธอจะได้มีพลัง

ใจกับกายมันเชื่อมถึงกัน

ใจไม่สบาย ร่างกายก็ทรุดโทรม
กายไม่สบาย แรงใจก็ถดถอย

เวลาไหนรักษาที่ไหนได้ก็ต้องทำ

กายไม่สบายอย่างช่วยไม่ได้ก็ต้องรักษาใจให้แข็งแรง
หัวใจอ่อนแออย่างน้อยก็ต้องรักษาร่างกายไว้อย่าให้ป่วยไข้

น้ำตาไหลออกมาทันทีที่ประตูปิด
เธอหลบไปร้องไห้ในซอกแคบๆของความเงียบ
ปิดกั้นเสียงอื่นใดนอกเหนือไปจากเสียงสะอื้นของตัวเอง

...แต่หนีเสียงผมไม่พ้นหรอก...

เสื้อผ้าชุดนอนวางบนหน้าตักกับหนีบอยู่หว่างขา
ผ้าเช็ดตัวคลุมหัวปิดลงไปถึงใบหน้า
เปียกชื้นด้วยน้ำตาและลมหายใจ
ใบหน้าและลำคอร้อนผ่าว
แต่มือกลับเย็น

"อย่ามัวมานั่งร้องไห้อยู่เลย"
"ไปอาบน้ำเถอะ"

...จริงๆแล้วเพราะกลัวผ้าเช็ดตัวเปื้อนหรอกนะ...
...เดี๋ยวก็ต้องเอามาเช็ดตัว...

เมื่อผ่านกระจก ก็กลับร้องไห้ออกมาอีก
แล้วมอง...ในกระจก มองดูตัวเอง
นี่เป็นครั้งแรก ที่เธอมองกระจกยามร้องไห้

...มองดูผม...

สองมือเกาะกุมแผ่นกระจกเรียบเย็น
ราวกับจะดึงตัวคนตรงหน้าเข้ามากอด
เธออยู่ตรงนั้นอีกครู่ใหญ่

...บางทีคงสัมผัสได้มั้ง...
...ถึงอ้อมกอดที่เบาบางยิ่งกว่าอณูอากาศ...
...อบอุ่นไม่มากไปกว่าอากาศเย็นๆรอบตัวเธอ...
...อ้อมกอดของผม...

ที่ปรับอุณภูมิถูกหมุนขึ้นไปจนสุด
สายน้ำอุ่นร้อนซัดสาดลงมา

ทำร่างกายให้อบอุ่นเอาไว้
เมื่อเลือดลมไหลเวียน
เมื่อแขนขาเธอมีแรง
เมื่อนั้นใจเธอถึงจะมีพลัง

เธอมองกระจกอีกครั้ง
และยิ้มให้มันสองสามครั้ง

...ยิ้มให้ผม...

รักษาความร้อนในร่างกาย
รักษาความอบอุ่นในใจเอาไว้นะ