BLACK SKY R(A)ISE ME BLUE

ไปลอกชื่อไทยใครมาจำไม่ได้วุ้ย...ในเอ็กซ์ทีนเนี่ยแหละ

ไชนี่ก็ดูอนิเมมาหลายเรื่องแล้ว
แต่นี่เป็นเรื่องแรก

ที่ได้ติดตามรอคอยที่จะดูมันตั้งแต่ยังไม่ออกฉาย

และบัดนี้ก็ได้ฉายมา21ตอนแล้ว รู้สึกว่า ไม่มาเขียน ไม่ได้ครับ

ขอเกริ่นก่อนซักหน่อยว่า
ไชนี่เริ่มคลั่งอนิเมของไกแนกซ์ เมื่อซักสองปีก่อน

โดยมีเหตุมาจากอนิเมที่ชื่อพิลึกพิลั่นว่า FLCL(ฟุริคุริ)
ซึ่งไชนี่ตั้งใจจะเลือกไปทำหัวข้อเรียงความ
แต่ดันจับพลัดจับผลูท่าไหนไม่รู้

กลายเป็นเขียนถึงอนิเมโดยรวม แต่เลือกฟุริคุริ และ เอวานเกเลี่ยน มาเป็นตัวอย่าง(ซะฉิบ)

หลังจากลากเอวานมาดูรวดเดียว26ตอน(ด้วยบริการคุณท่อ ยูทูป)
ก็เลยเกิดอาการบ้า สนใจอนิเมไกแนกซ์อย่างช่วยไม่ได้(?)

ได้ทำการเค้นหากระทั่งกันบัสเตอร์ทั้งสองภาคมาดูและก็ติดใจสุดๆ
(เชื่อมั้ยล่ะว่าภาคแรกเด็ดกว่าภาคสอง...)

ก็พอดีพี่แมวดำคุโรนัวร์ ส่งคลิปเทรลเลอร์อนิเมชื่อประหลาดๆมาเรื่องหนึ่ง

ก็คือ gurren lagann
ก็...เฝ้ารอ จะดูมาตลอดนั่นล่ะ

มีการลองไปดูในเวบ อืม
ดีไซน์หุ่นอุบาทว์ดี....
พระเอกก็จืดสมเป็นไกแนกซ์

และแล้วก็ได้ดู

ความประทับใจแรก..........

"บ้า"

ตอนที่ดูไปซักสิบตอน
ผมต้องบอกว่า

เป็นอนิเมที่มีเรื่องให้ บ่น ชม วิจารณ์ ไม่ซ้ำเรื่องทุกตอนเลย

เช่น ตอนสอง เร็วไป...ตอนสามแม่งบ้า ตอนสี่แม่งเผา ตอนห้าอู้เนียน ตอนหกล้อแหลก ตอนเจ็ดสุดยอด ตอนแปดสุดอึ้ง
อะไรแบบนั้น

และก็เป็นอนิเมแบบไกแนกซ์นั่นแหละ คือต้องชมกันด้วยคำด่า

ซึ่งที่จริงแล้ว ถึงตอนนี้ผมก็ยิ่งพูดได้อย่างมั่นใจว่านี่เป็นอนิเมที่ยอดเยี่ยมเรื่องหนึ่ง

อย่างที่ทราบมาว่า เรื่องนี้ได้แบ่งออกเป็นช่วงๆ
(ผมอยากใช้คำว่าช่วงมากกว่าภาคนะ แต่ภาคก็ได้)

ช่วงละแปดตอน
ขอข้ามเรื่องโทนอนิเมไป ไม่ค่อยรู้อะไร
(ตามที่ทราบคือ แปดตอนแรกจะแนวยุค70
แปดตอนต่อมาเป็นยุค80
และต่อมาก็90)
ดูเหมือนมันจะทำได้ตามนั้นซะด้วยสิ...
(ยังไม่นับอนิเมอีกไม่รู้กี่เรื่องที่โดนล้อ...)

ทั้งนี้ทั้งนั้นแล้ว
15ตอนแรกนั้น ความประทับใจหลักคงจะอยู่ที่ความบ้ากับความมันส์นั่นเอง

ไม่ว่าจะเป็นฉากบู๊ที่สุดยอด ไปจนถึงinsert songสุดมันส์
ตัวร้ายสุดเท่ พระเอกสุด....เอ้อ เท่กว่า
orz
(กับฉากรวมร่างที่ ..ขออภัย สุดตรีน)

จนปัญญาบรรยายแฮะ แต่เอาเถอะ เจ้าของบล๊อคเอาหัวแฟนเป็นประกันเลย
ว่ามันส์หยดย้อยแน่นอน

ส่วนที่เจ้าของบล๊อคประทับใจที่สุดในช่วงห้าตอนแรก

คือ ท้องฟ้า ครับ

ในฐานะส่วนหนึ่งของส่วนประกอบธีมที่สำคัญของเรื่อง
มันก็สวยน่าประทับใจสมกัน

แต่ทว่า สิ่งที่ทำให้ผมอดมาเขียนไม่ได้จริงๆแล้ว มันอยู่ในตอน17เป็นต้นมาต่างหาก

ซึ่ง เป็นความประทับใจในอีกรูปแบบหนึ่งโดยสิ้นเชิง
(ใจก็แอบนึกว่า นี่มันเรื่องเดียวกะตอนแรกๆโน่นแน่เรอะ)

คืออะไรน่ะเหรอ

หนึ่งคือประเด็นที่สื่อออกมา
นอกจากชวนช็อคแล้ว ยังสะท้อนโลกได้แบบ ...พูดไงดีล่ะ
ดูแล้วก็คงต้องคิดว่า"เออจริง"น่ะมั้ง

อันว่าเป็นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับความเป็น"มนุษย์"น่ะครับ
ถ้าสนใจยังไงติดตามจากสปอยได้(ไว้ว่ากันท้ายบล๊อค)

สอง คือความกดดัน

นานมากแล้วที่ผมไม่ได้อินกับอนิเมขนาดนี้
อิน...จนปวดหัวแทบระเบิด

มันกดดันจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว

ใครกดดัน ตัวละครอ่ะสิ
(ตัวประกอบบางตัวมันไต่ขึ้นมาเคียงตัวเอกเลยแฮะ เหมือนมีพระเอกสองคนไปแล้วล่ะ ถึงจะยังเป็นพระรองอยู่ก็เถอะ)

พูดตรงๆก็คือ ดูแล้วสงสาร

ที่จริง ในอนิเมหรือคอมิค การที่ตัวละครอายุน้อยๆดันต้องมาแบกรับภาระ ความรับผิดชอบใหญ่หลวงมันก็ไม่แปลก

แต่รู้สึกว่าไม่เคยมีแบบนี้
เป็นไปได้ว่า อันนี้มันหนักหนาสาหัสกว่าที่เคยเห็นมา
ไม่ก็ มันสื่อออกมาดี
(ไม่ก็แม่งสมจริงจัด...)

แต่ไม่แน่ อาจจะเพราะว่านี่มันเป็นความกดดันรุนแรงจริงๆ
และเป็นแบบที่แทบไม่มีใครเห็นใจ
ไม่มีใครช่วย
(ขณะเดียวกันก็ไม่วายสะท้อนสังคมแปล๊บๆ = =")

ตรงนี้ก็คงพูดได้เลยว่า
ไกแนกซ์ได้ทำการดัดหลังผู้ชมได้อย่างแสบร้าย สุดๆ
(แล้วก็แสบร้ายต่อตัวเอกด้วย...)

แต่ถึงที่สุดแล้ว.........

ก็ต้องดู
(ทรมาณใจทรมาณสมองกรูก็ต้องดู มันสนุกนี่หว่า)

ก็จะขอบอกเลยว่า เป็นอนิเมที่แนะนำสุดๆ
ไม่ได้มีแค่ความสนุกรอคุณอยู่อย่างแน่นอน

คิดว่าชั้นคนนี้เป็นใครกันห๊า!!(<<<ประโยคเด็ดที่พูดทุกตอน)
เจาะไปให้ทะลุสวรรค์กันเถอะ!!

----------------------

กรณีที่ท่านใดสนใจ
จะหาโหลดเอาก็ได้ตามความสามารถ

หรือติดตามสปอยได้จาก www.cartoon.co.th

ส่วนต่อจากนี้ไปคือเนื้อเรื่องคร่าวๆจากปากผมเอง
(หรือก็คือสปอยแบบโคตรคร่าวนั่นเอง)

*กุเรนลากันน์คือชื่อหุ่นหลังรวมร่างแล้วของชิมอนและคามินะ
โดยหุ่นที่รูปร่างอุบาทว์ชอบกลเหมือนหน้ามีแขนขาของชิมอนนั้นชื่อลากันน์
ส่วนหุ่นของคามินะที่ยึดศัตรูมาดื้อๆนั้นชื่อกุเร็น(เจ้าตัวตั้งเอง...)

เรื่องก็มีอยู่ว่า ในอนาคตอันไกลโพ้น
ที่มนุษย์ต้องลงไปมุดอยู่ใต้ดิน ถึงกับลืมฟ้าลืมตะวันไปแล้ว
ทว่า ณ หมู่บ้านจิฮา เด็กชายนักขุด ชิมอน ได้ขุดพบสว่านอันเล็กๆโดยบังเอิญ
แล้วยังลามไปพบหน้า(ขนาด)ยักษ์อีกตะหาก
ซึ่งจากอุบัติเหตุ มีหน้า(อีกแล้ว...ไม่สิ หุ่นยนต์เรื่องนี้มันก็"หน้า"ทั้งนั้นแหละ)หล่นลงมา
เป็นข้อพิสูจน์ถึง"โลกเบื้องบน"ที่ลูกพี่คามินะของชิมอน(ที่จริงๆตัวลูกพี่เข้ามาตีซี๊ไม่ให้เจ้าตัวปฏิเสธ)พร่ำเพ้อถึงมานาน
จากครั้งนั้นก็ทำให้ได้พบกับโยโกะนางเอกสุดอึ๋ม(ที่ขยับเมื่อไหร่ เป็นเซอร์วิสเมื่อนั้น ที่จริงแค่ยืนเฉยๆก็เซอร์วิสแล้ว)

และอื่นๆ
ในช่วงแรกนี่ก็ออกแนวผจญภัย แฟนตาซีผสมซุปเปอร์โรบอท
(แนวอนิเมยุค70สินะ)
สะสมเพื่อนไปเรื่อยๆ(ซึ่งได้น้องเหม่งรอสชิวสุดที่รักของไชนี่มาในตอนที่ห้า)
โดยมีศัตรูคือเหล่ามนุษย์อสูรที่พยายามฆ่าล้างมนุษย์ที่ขึ้นมาบนผิวโลกอยู่ร่ำไป
(ส่วนศัตรูตัวเด่นสุดอึดและสุดเท่ก็คือวีรัล ที่มองๆไปก็ชวนให้เข้าใจว่าเป็นญาติกับดีรอย อารันคาร์บทน้อยจากบลีช)
จนมาจบช่วงที่ตอนแปด

อย่าง...สุดอึ้ง

สปอยไม่ได้จริงๆ มันทำร้ายจิตใจเกินไป

ส่วนช่วงที่สองก็จะมีตัวละครใหม่มาเสียบแทนที่คนเก่าที่เสียไป(เสียบที แย่งบทนางเอกอีกตะหาก)
เธอก็คือ องค์หญิงเนีย ที่ดั๊น เป็นเจ้าหญิงของฝ่ายศัตรูซะนี่ แต่ถูกเขาทิ้งมา
คราวนี้การเดินทางจะต่างออกไปตรงที่ไม่เดินเท้าแล้ว แต่มียานแม่(ที่ยึดเขา)มาใช้
ส่วนลูกเรืออื่นๆก็คือเพื่อนที่สะสมมาตั้งแต่ช่วงแรกนั่นเอง
โดยเป้าหมายคราวนี้คือเอาชนะราเซ็นโอ(ราชาก้นหอย เอ้ย ราชันย์เกลียวสว่าน)ที่เป็นหัวหน้าของพวกมนุษย์อสูรและเป็นพ่อของเนียนั่นเอง
ระหว่างการต่อสู้ก็เป็นต้องเผชิญกับศัตรูที่เก่งกาจขึ้นไปอีก
(และวีรัลก็ยังไม่หนีไปไหน)
การผจญภัยนี้มาจบที่ตอน15 โดยราเซ็นโอทิ้งท้าย คำทำนายบางอย่างเอาไว้

"เมื่อลิงหนึ่งล้านตัวขึ้นมาบนผิวโลก ดวงจันทร์จะกลายเป็นทูตจากนรก ทำลายดวงดาวเกลียวสว่าน"

เหมือนจะกำกวมอ่ะนะ จริงๆโคตรจะตรงตัวเลย...เข้าใจง่ายสุดๆ

เนื้อเรื่องจะต่อช่วงที่สามในตอนที่17
ส่วนตอน16นั้นเป็นแค่การสรุปสองช่วงแรก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเรื่องน่าดู คือedของตอนนี้จะเป็นเพลง Happily Ever After ของ Shoko Nakagawa (คนเดียวกะที่ร้องopแหละ)
ซึ่งเป็นinsert songของตอนที่11ด้วย(ถ้าจำไม่ผิดนะ)
แถมภาพในedยังเป็นพวก ภาพคอนเซ็ปต์ไม่ก็สตอรี่บอร์ดเอามาแปะให้ดู
แฟนอย่างผมเลยอดจะกรี๊ดกร้าดไปกับมันไม่ได้

มาถึงตอนที่17
อย่างแรกที่มัน....นะ

คือ เจ็ดปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ซะงั้นอ่ะ

เด็กๆก็เลยโตกันหมดแล้ว...อา...

ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ มนุษย์คนที่หนึ่งล้านได้ถือกำเนิดขึ้น
และทันใดนั้น นางเอกของช่วงที่แล้ว เนีย ซึ่งเพิ่งจะถูกพระเอกแหยๆอย่างชิมอนขอแต่งงานไปหยกๆกลับกลายเป็นผู้ส่งสาสน์แห่งเผ่าฮันราเซ็นหรือแอนตี้สไปรัล แปลไทยอีกทีก็ ต่อต้านเกลียวสว่านนั่นเอง
ซึ่งสิ่งที่เธอกล่าวเตือนแก่มนุษย์ก็คือ อีกสามสัปดาห์ ดวงจันทร์จะตกสู่โลกเพื่อทำลายมนุษย์ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเกลี่ยวสว่านให้หมดไปจากโลก

แค่นี้ก็อึ้งทึ่งเสียวแล้วมั้ยล่ะ..อะไรวะ พระจันทร์จะโหม่งโลกซะแล้ว

ยัง ยังมีอีก

นั่นคือการเปิดเผยว่า ราเซ็นโอที่ชนะมาเมื่อช่วงที่แล้วนั้นแท้จริงพยายามปกป้องมนุษยชาติจากการถูกทำลายโดยเผ่าฮันราเซ็นต่างหาก

อึ้งหนักเข้าไปอีกเอ้า...

ในช่วงที่สามนี้ รอสชิวที่เคยเป็นแค่ตัวประกอบ(อย่างดีก็นักบินที่สองของกุเร็นลากันน์)
ได้ปีนป่ายขึ้นมาเป็นพระรองอย่างสมบูรณ์แบบ(คือเด่นอย่างแรงอ่ะ)
(แม้ว่าผมจะพบว่าผู้ชมหลายท่านพากันเกลียดเขาซะเยอะ จากการกระทำหลายๆอย่างของน้องเหม่ง)

ทำไมน่ะหรือ ก็เพราะรอสชิวเป็นเลขาของผู้บัญชาการคามินะซิตี้(เข้าใจว่าคงเป็นเมืองหลวงบนผิวโลกด้วยแหละ)
แล้วใครเป็นผู้บัญชาการ?
ก็พระเอก ชิมอนอ่ะสิ

ทีนี้ พร้อมๆกับตัวเลขหนึ่งล้าน(ใครมันตั้งมิเตอร์ไว้นะ...เผ่าฮันราเซ็นนี่ก็ไม่เลวเลย)
และการเปลี่ยนแปลงของเนีย
ศัตรูที่หินกว่าเก่าก็ปรากฎ
ด้วยความหวังดีที่ชิมอนหมายจะปกป้องบ้านเมืองของเขาถึงกับขับกุเรนลากันน์ออกไปสู้ทั้งที่รอสชิวทัดทาน
บ้านเมืองก็ยังไม่วายเสียหายจากการต่อสู้อยู่ดี

และนี่แหละ จุดเปลี่ยน...

น่าตกใจ(สุดๆ) แทนที่ชาวเมืองจะขอบคุณชิมอนที่เข้ามาปกป้อง กลับโวยวายเพราะบ้านของตัวเองถูกทำลาย
ยิ่งรู้ว่าดวงจันทร์จะตกลงสู่โลกก็ยิ่งโทษว่าเป็นความผิดของชิมอน
แถมยังเดินขบวนประท้วง(รู้แล้วใช่มั้ยว่ามันสะท้อนยังไง...)ให้ชิมอนรับผิดชอบ ให้ถูกลงโทษ
(โดนลงโทษแล้วจะรับผิดชอบยังไงเล่าฟะ ฮ่วย = =*)

ถึงตอนนี้รอสชิวก็ตัดสินใจจับกุมชิมอน และทำให้ชิมอนต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น

...

ขอหยุดการสปอยแค่นั้น...เพราะผมเริ่มปวดหัวแล้ว
ต่อจากนี้จึงเป็นการแสดงความเห็นส่วนตัวกับช่วงที่สาม

คงพอเห็นแล้วว่าเนื้อเรื่องในช่วงที่สามนั้นซับซ้อนละเอียดอ่อนกว่าสองช่วงแรกอย่างมาก
(แถมกดดันกว่าด้วย)

อย่างที่ได้บอกไปในตอนแรกแล้วว่า..ดูแล้วสงสาร

ก็เพราะว่า ทั้งชิมอนและรอสชิว ในสองช่วงแรกนั้นเป็นเด็กอายุไม่เกิน15
แล้วเจ็ดปีผ่านไปอายุเท่าไหร่ อย่างมากก็22

22....นับกันจริงๆก็ยังเด็กอยู่เลย
ในโลกปัจจุบันเราๆนี่ 22 อย่างเก่งก็บัณฑิตจบใหม่(ยังไม่น่าจบด้วยซ้ำมั้ง)

แต่นี่ดันต้องมาครองเมือง
เวลาปกติก็ไม่เท่าไหร่หรอก(เหรอ?.../me มองกองเอกสารบนโต้ะชิมอน)

แต่ตอนที่เห็นขบวนประท้วงสิครับ
โอ๊ย ตายแล้ว
(ไกแนกซ์แม่งก็ทำซะได้ฟีล...)

ถึงวาดหน้าไม่ชัด แต่รู้สึกคนเดินขบวนส่วนมากก็อายุอานามมากกว่าทั้งชิมอนและรอสชิวกันทั้งนั้น
(ถึงแม้ผมจะยอมรับว่า คนที่ดูมีภาษีน่ารับหน้าที่แบบนี้มากไปกว่ารอสชิวก็คงไม่มีก็เถอะ)

แบบว่า...มันจะเอาอะไรกะเด็กว้า....
แล้วก็...รอสชิว
ใช่ รอสชิวแหละ ในที่นี้คงเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดแล้ว(เปล่าลำเอียงนะคะ)

รอสชิวถูกกดดันจากหลายด้าน
ไม่ว่าจากศัตรูภายนอก(ฮันราเซ็น+ดวงจันทร์)
จากฝูงชนที่ทั้งประท้วงนั่นี่ ที่ร้องเรียนให้เอาตัวชิมอนมาลงโทษ
จากการต้องเลือกระหว่างเหตุผล หลักการ กฎระเบียบ กับความรู้สึกของตัวเอง
และที่ทรมาณจิตใจไม่น้อยก็คงเป็นความเป็นเพื่อนกับชิมอนนั่นแหละ
(คุณก็ลองจับเพื่อนมาลงโทษเพราะมันหวังดีดูสิครับ...)

คงได้มีอาการ mental breakdown หรืออาการวิตกจริตหรือที่เรียกภาษาใหม่ๆว่าจิตตกขึ้นมากันมั่งล่ะ

แต่มีลางว่าตอน22คงโดนโยโกะตบเอาแหงมๆ

จบแค่นี้ดีกว่าล่ะมั้ง ยาว(โคตร)มาแล้ว

ส่วนตัวแล้วอยากแนะนำตัวละครต่ออีกหน่อย แต่ไม่มีภาพเนี่ยสิครับ
คอมก็คงจวนจะต้องเก็บแล้ว เพราะจะย้ายไปอังกฤษ ไปอยู่หอน่ะครับ
เพราะผมเข้ามหาลัยที่อังกฤษ(แต่ไม่ใช่ลอนดอนหรอก อยู่เมืองMaidstoneน่ะ)
แต่ถ้ามีโอกาสจะทำก็แล้วกันครับ
...

ใครอ่านจบจริงๆมันน่าตบรางวัลให้ว่ะ