BLACK SKY R(A)ISE ME BLUE

มีการลัดคิวเล็กน้อย

จริงๆตั้งใจจะลง wild traveller ให้หมดก่อน(ทำได้ด้วยเรอะ ลงไอ้เรื่องนั้นให้หมดเนี่ย)
แต่พอดีมีโปรเจ็คต์แทรกขึ้นมา(เพราะมันเป็นเรื่องเดียวที่พล๊อตเต็ม เขียนได้เลย)
เลยเกิดเห่อพระเอกทั้งสองขึ้นมา อดใจไม่ไหว
ขอลงสองคนนี่ก่อน
(มีแค่สอง เพราะลงเป็นเรื่องๆน่ะ)

คราวนี้ก็คือ
 Project Colosseum
ทีแรกก็อยากให้ได้เรื่องยาว แต่หาพล๊อตไม่ได้(เพราะมีแต่สู้ สู้ สู้กันอยู่แค่นั้น เลยตกลงใจเปลี่ยนเป็นเรื่องสั้น ตอนเดียวจบพอ)
คาแรกเตอร์ก็ต้องหนีไม่พ้น Gladiators หรือนักสู้

โอ้ลันล้า แต่อย่าหวังจะเห็นอะไรแบบในหนังนะ ไม่มีทาง(รู้ๆอยู่ วาดไม่เป็น)

คนแรก

ชามิ

อายุสิบเจ็ด
เป็นผู้ชาย(เรอะนั่น)ตัวเล็ก รูปร่างบอบบางอ้อนแอ้นอรชรยังกะผู้หญิง
(ส่วนสูงไม่เกิน155ซม.แน่)
ผมดำ ตาสีกึ่งฟ้ากึ่งแดง(แต่ไม่ใช่ม่วง???)
ที่หูซ้ายติดกนก(ไม่ใช่หรอก แต่คล้ายๆ)กับต่างหูทอง
ใส่รองเท้าสาน
ใช้ง้าวทอง(สังเกต ง้าวยาวกว่าคนถือเกินศอกอีกค่ะ)

ตัวชามิเบา ความเร็วและคล่องตัวสูง
ด้านด้ามของง้าวเองก็ทำกลีบบัวบานมีคมติดอยู๋ใล้โจมตีได้เหมือนกัน
แต่ตัวง้าวน่ะหนัก
วิชาของชามิเลยต้องมีการพลิกแพลงสูง และใช้น้ำหนักของง้าวร่วมกับความเร็วของตัว
(กำลังคิดว่าจะเอาแรงเหวี่ยงเข้าช่วย แต่ก็ยังยากต่อการควบคุมอยู่ดี นอกจากจะมั่วให้ง้าวมันเบาลงหน่อย แต่ด้วยความยาวขนาดนั้น ถึงเป็นอาวุธน้ำหนักเบาก็คุมยากแน่นอน)

ชามิเป็นพวกบ้าศักดิ์ศรี สู้ไม่ยอมแพ้
ที่สู้มาก็เคยแพ้ แต่อาจจะเพราะอายุน้อยเลยมักไม่ถูกฆ่า
(ส่วนตัวเองน่ะฆ่าทุกแมทช์)
มีจิตสำนึกเป็นนักสู้โดยแท้ จนไม่เข้าใจอะไรอื่น

แต่ก็กลายมาเป็นเพื่อนกับโคยาได้ ทางไหนซักทาง

คนที่สอง

โคยา

อายุสิบสี่
ผมสีฟ้า ตาสีดำ
รูปร่างกำยำล่ำสัน(ถึก)สมเป็นนักสู้
(สูงอย่างน้อยที่สุด 180 จริงๆผิวต้องเข้มกว่านี้หน่อยมั้ง แต่ยังไม่อยากให้ใครบอกว่ามัน ดำ ล่ำ ถึก)
ใส่ต่างห่วงหูเงินข้างละสอง
มีผ้าแดงผูกต้นแขน
ลายที่กางเกงเป็นรูปดอกบัว
เท้าเปล่า
ใช้ดาบคู่(พร้าคู่ก็ได้เอ้า)

โคยาเน้นโจมตีแรง โจมตีไว
ขอบเขตการโจมตีกว้างสู้ชามิไม่ได้(ก็ทางนั้นล่อง้าวยาวร่วมสองเมตร)
แต่ง่ายต่อการควบคุมมากกว่า
แน่นอนว่าโคยาถนัดการต่อสู้ประชิดตัว
รวมทั้งการต่อสู้มือเปล่าด้วย

โคยาเข้ามาต่อสู้ตามรอยพ่อของตัว
(แบบว่า ที่บ้านเป้นครอบครัวนักสู้ เขาส่งมาไม่รู้อิโหน่อิเหน่)
ถูกจับฝึกมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่รู้จักวิถีชีวิตอื่น
(แล้วที่บ้านก็ถือว่าสิบขวบก็โตแล้ว)
แต่โคยาก็เป็นพวกอยากรู้อยากเห็น
และความที่ยังไงก็เป็นเด็กธรมมดาจึงอยากมีเพื่อน

จึงกลายเป็นเพื่อนกับชามิ

คอมเม้นท์ส่วนตัวเล็กน้อย
นอกจากเห่อเพราะกำลังจะเขียนคอมิคที่ทั้งคู่เป็นตัวเอกแล้ว
ไชนี่ยังชอบตัวละครสองตัวนี้มากด้วย
เหตุผลนึงก็เพราะว่า โคยากับชามิเป้นตัวละครคู่ที่มีความแตกต่างด้านร่างกายสูงสุด
คนอื่นๆผ่านมาอาจจะเห็นว่านอกจากเด็กแล้วก็ต่างกันไม่มาก ทั้งส่วนสูงและรูปร่าง

ส่วนโคยากับชามิ ถ้ายืนคู่กันจะดูเหมือนพระเอกกับนางเอก
(เหมือนเร็นจิกับลูเคียก็ได้..แต่ไม่ขนาดนั้น...หรอก)
ดังนั้น ทุกอย่างของสองคนนี้จึงแทบจะตรงข้ามกันหมด
เช่น สไตล์การต่อสู้ ก็ อาวุธยาว เจอกะอาวุธสั้น(ไม่สั้นมาก แต่เอามาเทียบกันมันก็สั้นล่ะวะ)
ถ้าสู้มือเปล่า ก็เห็นกันจะๆอ่ะนะ
ครอสเคาท์เตอร์ยังไม่ได้เลย(เชื่อดิ แขนชามิไม่ถึงหรอก)
ในส่วนของร่างกาย ยอมรับว่าไงๆก็ไม่เคยวาดให้ต่างกันขนาดนี้
(หรือไม่เคยวาดใครล่ำๆแบบโคยา?)
คือแบบ แค่ข้อมือ ก็ต่างกันแล้ว เลยแอบถูกใจมั่ก(แอบวาดรูปแอบวายไว้ด้วย แต่โชกเลือดไปหน่อยจนชักไม่วาย ไว้เสร็จจะถ่ายให้ดู สีอะครีลิกกระดาษบักเป้งเลย)

อีกข้อนึงที่ชอบมากคือดีไซน์ โดยเฉพาะชามิ
ตั้งแต่สายคาดที่เอว(ช่วยอย่าถามว่ามีไว้ทำไม) ยันกนกติดหู
แต่ชามิที่ถูกใจสุดคือสไตล์ผม เป็นเอกลักษณ์แปลกๆ(แม้ว่าถ้าปล่อยผมเข้า จะกลายเป้นสาวน้อยขายคาแรกเตอร์ได้สบายๆ แต่คงต้องทวินเทลฮ่ะ ซึนเดเระสุดใจขาด)
ส่วนโคยา(อย่าบ่นว่าเหมือนโฮโรโฮโร) ถูกใจที่ผ้าแดงผูกแขน(ที่ไม่รู้มีไวทำไมอีกแล้ว) กับลายดอกบัวที่กางเกงที่สุด(ถูกใจที่มันเป็นลายดอกบัว..แต่ยังวาดไม่ถูกใจ)
ส่วนที่ชอบใจอย่างสุดท้ายคือความเรียบง่าย วาดง่ายจำง่ายไม่กลัวผิดดี
บางตัวรายละเอียดย่อยๆเล็กๆน้อยๆมันไม่ทันสังเกต แล้ววาดผิดเอง

ส่วนเนื้อเรื่อง จันทร์ฉายอัพขึ้นไปแล้วหน่อยนึง

http://janshine.exteen.com/20071118/entry-2

แค่ไว้เตือนความจำ
เพราะเรื่องนี้จะเขียนเป็นคอมิค
อีกนานกว่าจะเสร็จ เพราะอยากทำให้ดีๆ มากๆ

ขอบคุณครับ

edit @ 28 Nov 2007 01:41:01 by shiny