BLACK SKY R(A)ISE ME BLUE

เก็บความเจ็บปวดใส่กล่องปิดฝา
วางต่อกันเป็นหอคอย

Bump of Chicken - Hammer Song to Itami no Tou

Dondon tsuyoku motto tsuyoku utagoe hibiku itami no tou
Sono teppen ni shigamitsuite furueteru no wa dochirasama

Sutetakute mo suterarenakute chiisana itami tamatteta
soitsu wo zutto shimatte kita ikkome no hako mitasareta

Betsu ni imasara tsuraku mo nai kedo dareka ga mite kuretara na
kore dake areba yurusarenai kana sukoshi yasashiku sareru kurai

Suteta mono mo hirotte tsumete mantan no hako tsumiageta
toorisugari wo yokome ni mite jukkome no hako tsumiageta

Sou ka kore demo mada tarinai no ka dareka ni mietenai you da
sore ja dondon takaku shinakucha sekaijuu ni mo mieru kurai

Dondon takaku motto takaku tori ni mo todoku itami no tou
sono teppen ni yojinobotte ousama kibun no nanisama

Nanigoto to ka ookuchi aketa yajiuma tomo wo mioroshita
koko kara mitara ari no you da hyakkome no hako tsumiageta

Oatsumari no minasamakata kore wa watashi no itami desu
anatagata no nagusame nado todokanu hodo no takasa ni imasu

Kitto watashi wa tokubetsu nan da dare mo ga miageru kurai ni
Kodoku no kami ni erabareta kara konna keshiki no naka ni kita

Dondon takaku motto takaku kumo ni mo todoke itami no tou
Sono teppen ni agura kaite kamisama kibun no ousama

Kikoeru no wa kaze no oto dake senkome no hako tsumiageta
Shita wo mitara memai ga shita kaketa hashi wo tobasareta

Soshite hontou ni samishiku natta dare ni mo mietenai you da
Koe mo denai hodo kowaku natta fui ni kikoeta hanmaa songu

Shita kara jun ni daruma otoshi dareka ga utau hanmaa songu
minna anta to hanashitain da onaji takasa made orite kite

Dondon tsuyoku motto tsuyoku utagoe hibiku itami no tou
sono teppen ni shigamitsuite hana wo tarashiteru kamisama

Kamisama kibun no oresama
oresama kibun mo sakasama arisama dochirasama

เพลงค้อนกับหอคอยแห่งความเจ็บปวด


แรงขึ้น แรงขึ้นไปอีก
หอคอยแห่งความเจ็บปวดสะท้อนเสียงเพลง
ที่เกาะแน่นอยู่บนยอด
ตัวสั่นงันงกนั่นใครกันนะ

ความเจ็บปวดเล็กน้อยๆที่ทำใจโยนทิ้งไปไม่ได้
คอยเก็บสะสมอยู่เรื่อยมา
ตอนนี้กล่องใบแรกก็เต็ม

"ถึงมันจะไม่เจ็บอีกแล้วก็เถอะ
แต่ถ้าหากให้ใครซักคนได้เห็นมันล่ะก็
อาจจะยอมอ่อนโยนกับผมบ้างก็ได้"

รวบรวมส่วนที่โยนทิ้งไปเก็บมา
ใส่กล่องให้เต็มแล้วต่อขึ้นไป
เหลือบดูคนที่ผ่านไปมา
วางกล่องใบที่สิบลงไป

"อา ดูเหมือนจะยังไม่พอ
ดูจะยังไม่มีใครมองเห็นผมสักคน
ถ้าอย่างนั้นก็ต้องต่อให้สูงขึ้นไปอีก
ให้โลกทั้งโลกได้เห็น"

สูงขึ้นสูงขึ้นไปอีก
หอคอยแห่งความเจ็บปวดตอนนี้สูงถึงนกบิน
ปีนขึ้นไปบนยอด ทำเหมือนเป็นพระราชา
เค้าคิดว่าเค้าเป็นใครกันนะ

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ" คนที่เข้ามามุงต่างตกใจ
มองลงไปดูพวกที่มามอง
"จากบนนี้ดูเหมือนมดเลย"
แล้วก็วางกล่องใบที่หนึ่งร้อยลงไป

"นี่คุณๆข้างล่างนั่นน่ะ"
"นี่คือความเจ็บปวดของผม"
"ที่ความสุขสบายของพวกคุณไม่มีวันเอื้อมถึง"
"ตอนนี้ผมอยู่สูงที่สุดของที่สุด"

"ผมน่ะต้องเป็นคนพิเศษ"
"ที่ทุกคนมองขึ้นมาหา"
"พระเจ้าแห่งความโดดเดี่ยวได้เลือกผม"
"ตอนนี้ผมถึงได้มาอยู่ตรงนี้"

สูงขึ้นสูงขึ้นไปอีก
หอคอยแห่งความเจ็บปวดตอนนี้สูงถึงก้อนเมฆ
นั่งไขว่ห้างอยู่บนยอดนั่น
พระราชาตอนนี้คิดว่าเป็นพระเจ้าไปแล้ว

มีแต่เสียงลมให้ได้ยิน
ตอนนี้วางกล่องที่หนึ่งพัน
มองลงไปถึงกับมึน
บันไดก็เกิดจะปลิวไปซะอีก

คราวนี้ก็เลยเหงาขึ้นมาจริงๆ
ดูเหมือนจะไม่มีใครมองเห็น
กลัวจนพูดไม่ออก
ตอนนั้นเองก็ได้ยินเพลงค้อนดังมา

ตีกล่องออกไปทีละใบทีละใบจากข้างล่าง
ใครสักคนกำลังร้องเพลงค้อน
"นี่ ทุกคนน่ะอยากจะคุยด้วยนะ"
"จะไม่ลงมาที่ระดับเดียวกันหรือไง"

แรงขึ้น แรงขึ้นไปอีก
หอคอยแห่งความเจ็บปวดสะท้อนเสียงเพลง
ที่เกาะแน่นอยู่บนยอดหอ
เป็นพระเจ้าที่สะอึกสะอื้น

นี่ผมที่รู้สึกเหมือนพระเจ้า
ความรู้สึกที่กลับตาลปัตร
นี่ตัวผมที่เป็น
คุณเป็นใครกันนะ

----------

เก็บความเจ็บปวดใส่กล่องปิดฝา
..ทิ้งทะเลไปเหอะน่า...

จังหวะเพลงน่ารัก แต่กระอักน้ำตาตายตอนดู...