Dream

ณ โลกแห่งความฝัน

แสงแรกฉายจรัส บนลมหายใจสุดท้ายที่จางหาย

...ของเธอ...

โลกแห่งฝันที่นั้นคล้ายจะเป็นแห่งหนึ่งที่เคยเข้าไป แต่จากอีกมุมมองหนึ่ง บนคนละฟากฝั่ง

สิ่งต่อมาที่จำได้ คือการได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่ง

เราจะได้ใช้เวลาร่วมกันพักหนึ่ง คงจะไม่เกินวัน

เพราะเหตุการณ์ต่อมาคือฉันพาเธอไป..ที่ไหนสักแห่ง คิดว่าเป็นโรงพยาบาล
แขนของฉันเลือดออก และถ้าจำไม่ผิด เธอก็ด้วย

มือที่ชุ่มเลือดของพวกเราจูงกันไว้ ความรู้สึกเหนอะหนะบนฝ่ามือ
ความรู้สึกลื่นๆของเลือดสดๆไม่ทำให้พวกเราแยกจากกัน

จากนั้น...ที่จุดหมายปลายทาง ในอาคารแห่งนั้น ซึ่งน่าจะเป็นสำนักงานหรือที่ทำการอะไรสักอย่าง
เพราะภายในแบ่งเป็นสัดส่วน ดูเป็นทางการ

เธอ กรีดคอของตัวเอง

มีดสีเงินคล้ายคัตเตอร์ถูกกดลง กรีดผ่านด้านหน้าลำคอ
แผลนั้นลึก แม้จะไม่ได้ถึงกลางคอก็ตาม

และเธอก็เพียงแต่ยิ้ม เลือดแดงไหลจากปากแผล ค่อยๆซึมเปื้อนด้านหน้าตัวเสื้อของเธอ

ที่ฉันจำได้ต่อมา คือสองมือจับร่างเธอ กำต้นแขนปวกเปียกทั้งสองข้างนั้นไว้ พาเดินออกมา

เราจะกลับ กลับด้วยกัน

ฉันไม่เข้าใจ จำความคิดส่วนมากของตัวเองไม่ได้

จำได้แค่ว่า ระหว่างที่ลงลิฟต์ ฉันมองดูเธอในอ้อมแขน ใบหน้าเธอขาวซีด เปลือกตาปิดสนิท

ฉันอยากจูบเธอ และคิดว่าจะทำอย่างนั้นในวินาทีสุดท้าย

ฉักรักเธอ

แต่ทำไมฉันต้องรอ ไม่รู้เลย
แต่ฉันก็พาเธอออกไป

ดูเหมือนความร้อนรนทำให้ฉันกดลิฟต์พลาด เลยลงไปชั้นใต้ดิน แล้วจึงกลับขึ้นมาชั้นหนึ่ง แล้วฉันก็พาเธอออกไป

ร่างเธอปวกเปียก ระหว่างผ่านเขตก่อสร้าง ฉันต้องอุ้มเธอไป

เราเดินไปตามทางที่ผ่านมา

และปลายทางสุดท้าย บน...นั้น

เนินเขาแก้ว แท่นกระจกฝ้าจางๆที่สร้างวางต่อสูงขึ้นไปบนเสา เบื้องล่างดำมืด...

ฉันปีนขึ้นไป จนสูงที่สุดเท่าที่จะขึ้นไปได้ ประกายแสงสีทองที่ขอบฟ้าสาดวาบ

และร่างของเธอที่นั่งอยู่ด้านล่าง ก็ล้มลง... ตกลงไปบนชั้นล่าง

....ทำไมฉันไม่ได้พาเธอขึ้นมา
...ทำไมปล่อยให้เธอตกลงไป...

.....เธอตายแล้ว.....

เมื่อคืน ฝันเงี้ย