BLACK SKY R(A)ISE ME BLUE

รู้สึกไปไหนมาไหนยังไงแม่งก็เป็นวิบากกรรมค่ะ

บันทึกการเรียนก่อนนะ อาทิตย์สุดท้าย(ของเทอม)แล้ว

จริงๆน้อยใจนะเวลาเขียนบันทึกแล้วคนเม้นท์น้อย คนไม่อ่าน อ่านน้อย ยาวอ่านไม่ไหว
ถ้าไงอยากถาม อยากให้เขียนต่อมั้ย ไม่งั้นจะไม่เขียนแล้ว อยากเอาเวลาอู้ไปอู้เหมือนกันนะเออ

อะเค เข้าเรื่อง

วันอังคาร

เล็คเชอร์
สอบ ข้อเขียน กาช้อยส์ มีตั้งแต่ช้อยงี่เง่า ยัน"จริง แต่ผิด"(งงมะ คือคำถามแบบ "ทำไมต้องทำงี้ๆ" แล้วมีช้อยส์ เพราะครูชอบ ครูสั่ง แม่ชอบ มันถูกหลัก...) แถมหน้าสุดท้ายสั่งให้วาดลูกหมาหรือลูกแมวน่ารักๆ...

แอนิเมชั่น ดูกังฟูแพนด้า(ลืมเซฟงานชิ้นสุดท้ายมา)

สตอรี่บอร์ด ได้ข้อสอบคืน ดูคริสมาสต์แครอล

วันพุธ

ไดเมนชั่น วาดบ้านสองหลัง

เล็คเชอร์ ได้ข้อสอบคืน แล้วอะไรอีกหว่า..

คาแร็คเตอร์ดีไซน์ (ดู)พรีเซนต์อาร์ตติสโปรไฟล์ต่อ

วันพฤหัส

เพ้นติ้ง ส่งงาน แล้วนึกไม่ออกแฮะว่านั่งแกร่วทำอะไรกัน

ไลฟ์ คอสตูมไลฟ์ วาดตลกใบ้ น่ารักดี สนุกดีเหมือนกัน ไชนี่ใช้พู่กัน(จากสีที่เหลืออยู่จากเพ้นติ้ง)วาด

วันศุกร์

ภาษาอังกฤษ โดด แต่สรุปก็ไปเอาคะแนนกับดูกลุ่มที่เหลือพรีเซนต์นั่นแหละ

ดิจิตอลทูล ปั่นงานที่เหลือ ส่ง ...ออกมางี่เง่า  เสร็จแล้วก็แฟนเกิร์ลกันกะแคโรไลน์ ฮา

จบ

อะเค มหกรรมเดินทางกลับบ้านที่วิบากที่สุดแล้วมั้ง เริ่มจาก...

วันเสาร์เช้า เก็บข้าวของเสร็จแล้ว สายๆออกไปมอลล์เพื่อซื้อวิตามินที่แม่สั่ง กับกินข้าว

ก่อนออกจากหอ เจอเด็กที่เรีนเซรามิกขายของ มีถ้วยน่ารักๆดูเท่า เลยซื้อไว้ให้วันเกิดเพื่อน(ให้แก้วสีฟ้าเรื่อยเลยกรู)

ไปถึงมอลล์ กดตัง ซื้อยา โดนหลอกขายเกลือขัดตัวกะครีมทามือ...ครั้งที่สามแล้วนะอีเครื่องสำอางเดดซีเนี่ย

กินข้าวเสร็จเดินแกร่ว(จริงๆกินก่อนค่อยซื้อยา) แล้วออกไปรอรถเมล์ไปบ้านเพื่อน

ไปบ้านเพื่อนแล้วออกไปซื้อข้าวกิน บลาๆ แล้วก็กลับมาแกร่วๆบ้านเพื่อน
(เหตุก็คือ เราต้องออกจากหอวันนั้น แต่เครื่องเราขึ้นอีกวัน เลยต้องไปหาที่นอน)
นอนเล่น วาดรูป ดูหนัง ฟังเพลง ตะละลา จนกระทั่งบ่ายๆวันอาทิตย์เราก็ออก

วิบากกรรมที่หนึ่งเกิดขึ้นเมื่อเดินไปถึงป้ายรถเมล์ช้าไปสองวินาที รถเมล์มันเลยวิ่งเลยป้ายไปเลย เลย้องยืนรออยู่ตรงนั้นอีกยี่สิบนาที

จากนั้นก็ไปต่อรถครั้งที่หนึ่ง ยืนรอนานพอตัว เสร็จแล้วก็ต้องไปเปลี่ยนรถอีกที
อีต่อที่สองนี่รอสี่สิบห้านาที แต่ด้วยความวิตกจริต ทำให้เราไม่ยอมเข้าไปรอข้างใน(และกรูปวดฉี่...)

ถึงแอร์พอร์ท เซลฟ์เช็คอินตามแบบที่ชอบ(เพราะไม่มีกระเป๋าขึ้นเครื่อง)แล้วเดินเข้าไปข้างใน งัดข้าวผัดออกมานั่งกิน ดูกังฟูแพนด้า(อีกแล้ว) แล้วก็ซื้อของฝาก ได้อึหมีขาวไปฝากเด็กที่บ้าน โบ๊ะหน้าเล็กน้อย แล้วไปขึ้นเครื่อง

บนเครื่อง คุยกับคนที่นั่งข้างๆเรื่องจิปาถะนิดหน่อย แล้วก็ดูวอลอี พอดีคนข้างๆจอเป็นไรไม่รู้ใช้ไม่ได้ ก็เลยมองจอเราแล้วก็ขำวอลอี เลยถามว่าเคยดูรึยัง เขาบอกว่ายัง เราเลยถอดหูฟังส่งให้ข้างนึง แล้วก็ต่างคนต่างกินข้าวไปดูหนังกันไป จนจอเค้าจึ้นเค้าก็คืน

(คิดแล้วคงรู้สึกแปลกดีชอบกลถ้าผู้หญิงที่บังเอิญนั่งข้างๆกันบนเครื่องบินแบ่งหูฟังให้ดูหนังทั้งที่ไม่รู้จักกันมาก่อนแถมไม่ได้ขอด้วย)

จากนั้นดูเดอะซาวด์ออฟมิวสิก ไชนี่เกิดอาการจิตแตกขึ้นมากะทันหัน เลยกลายเป็น ดูไปก็เอากระดาษขึ้นมาจด...เหนื่อยเลย...

ลงต่อเครื่องที่แฟรงเฟิร์ต เยอรมันนี ...เขียนงี้ถูกมั้ยเนี่ย โด๊ยซังงงงงงงงงง ขอต่อยซักทีได้มั้ยคะ เฟลี่ออกแบบสนามบินให้หรือไงถึงได้งงแบบนี้

คือดิฉันเพิ่งลงเครื่อง ไม่ทราบว่าจะไปต่อเครื่องที่เกทไหนค่ะ ก็เลยผ่านด่านตรวจพาสปอร์ทเข้าไปก่อน หาอะไรกิน นั่งแกร่วรอ จนกระทั่งเห็นว่าไปเกทเอ Aอะไรไม่รู้ รู้แต่A ก็เข้าไปค่ะ ผ่านพาสปอร์ตคอนโทรงอีกที แล้วผ่านตรวจกระเป๋าด้วยเอ้า แล้วก็เจอว่าตัวเองอยู่"ที่เดียวกับที่เข้ามาตอนแรกสุด".......

จากนั้นพอเห็นเลขเกทก็เดินไปตามเครื่องหมาย ...ไปผ่านอีพาสปอร์ตคอนโทรลที่เดิม ผ่านตรวจกระเป๋าที่เดิม........

โด๊ยซังคะ!!!!!!!! ฉันง่วงหรือสนามบินคุณมันงงคะเนี่ย ห๊ะ!!

(หมายเหตุ ขณะนั่งรอ ไชนี่ก็มองป้าย ดูชื่อเมืองเรื่อยเปื่อย แล้วก็ แบบ...อ๊ะ ลำนั้นไปวิลนิอุส(Vilnius มเองหลวงของลิธัวเนีย อยู่ค่อนไปตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ = อยู่ใกล้เบลารุสจนน่าตบ)

มาถึงเบลเยี่ยมก็ไม่มีอะไร แค่เดินขาลาก ปางจะตาย แม่กับพี่ที่ออฟฟิสมารับ กลับบ้าน จัดเป๋า(คุกกี้กับไอซ์ไวน์ช็อคโกแลตโดนเก็บ....) นอนหนึ่งคืน ตื่นตีห้า

...........กลับไปแอร์พอร์ท

คราวนี้ไปต่อที่ซูริค สวิสเซอร์แลนด์ค่ะ(เมืองน้องบาชของพี่ทิม ฮา) ได้นั่งข้างหน้าต่าง ดีใจ ข้อเสีย อยู่กลางดงเด็กแขก เสียงดัง ไม่พอ นั่งๆอยู่มีหมีลอยมาโดนหัว....(ตุ๊กตาหมีตัวเล็กๆของเด็ก)

นอกจากนั้นก็ มองจากหน้าต่าง  ...หมอก....หมอกแบบ

"คุณแน่ใจเหรอว่าเคยเห็น"ทะเลหมอก" แล้ว"

..นึกว่าเมฆไปอยู่บนพื้น(เครื่องสูงแค่พันกว่าเมตร แต่เหมือนอยู่เหนือเมฆ)  ไม่พอ.............มันคลุมตั้งแต่บรัสเซลยันซูริค... หมอกแม่งลงทั้งยุโรปเลยเหรอคะ.....

มาถึงซูริค สนามบินสวย สวิสหิมะเยอะเลย(หมอกจัดเท่าเดิม มีแต่ตรงภูเขาที่หมอกน้อยหน่อยเพราะมันสูงเกินขึ้นมา) ต้องเดินไกล ขึ้นรถไฟต่อเกท ไม่มีปัญหา

แต่แอบอดสังเกตไม่ได้ว่า"คนญี่ปุ่นเยอะ" (คิคุไงๆก็อดไม่ได้สินะ สินะ)

จากซูริคไปไทย

.................................... ไม่ได้นั่งข้างหน้าต่างงงงง ม่ายยยยยยย เสียจัยยยยยยย บินผ่านรัสเซีย(นิดนึง)ด้วยนะเฟ้ยยยยยย

ที่แย่กว่าคือ ข้างซ้ายน้องนั่ง ข้างขวาตาแก่ที่ไหนไม่รู้ แล้วตัวแกก็ใหญ่

"ศอกล้ำแดนกูว้อย"

อึดอัดสิ้นดี...ฟังเพลง วาดรูปได้เล็กน้อย ดูมูแลงรูจเล่นๆ(เพื่อจะฟังเพลง)

กลับถึง...ป้ารถติด ยังมาไม่ถึง เลยต้องนั่งแกร่วรอกันอีกถึงจะถึงบ้าน

แล้วในที่สุดก็ถึงจนได้(ตายดับ...)

เอ้อ หาเบอร์ของทุกคนไม่เจอเลย

ส่งข้อความมานะถ้าอยากติดต่อ

จบ...